Melding of aangifte
Bij een melding en een aangifte geef je allebei informatie aan de politie, maar het doel en mogelijke vervolg zijn anders. Hieronder vind je de verschillen in gewone taal en een checklist om je verhaal voor te bereiden.
Met een aangifte laat je officieel vastleggen dat je denkt dat een misdrijf is gepleegd en vraag je om strafrechtelijk optreden. De politie beoordeelt welke vervolgstappen mogelijk zijn.
Een eenmaal opgenomen aangifte kun je niet simpelweg intrekken.
Met een melding informeer je de politie over een gebeurtenis of zorgelijke situatie. Meestal start daarmee niet direct een strafrechtelijk onderzoek, maar de informatie kan wel belangrijk zijn bij andere meldingen of signalen.
Ook een melding kan helpen om patronen zichtbaar te maken.
Voor je contact opneemt
Je hoeft vooraf geen juridische conclusie te trekken. Beschrijf wat je zelf hebt gezien, gehoord, ontvangen of ervaren.
Bel 112 bij direct gevaar. Gebruik bij een niet-spoedeisende situatie de online keuzehulp of bel 0900-8844.
Maak een tijdlijn en bewaar originele berichten, documenten en beeldmateriaal. Laat juridische labels aan de bevoegde instantie.
De politie kan aangeven of een melding, online aangifte, telefonische route of afspraak op het bureau passend is.
Dat kan in sommige situaties mogelijk zijn. Bewaar relevante informatie en vraag de politie wat in jouw geval de juiste vervolgstap is.
Een aangifte vormt de officiële basis voor beoordeling en mogelijk onderzoek. Welke inzet en vervolgstappen mogelijk zijn, hangt af van de feiten en beschikbare aanknopingspunten.
Een officiële aangifte is in beginsel niet anoniem. Er bestaan wel andere meldmogelijkheden. Vraag de politie welke route past als anonimiteit belangrijk is.
Nee. Wij helpen alleen met het ordenen van feiten, bewijs en je conceptverklaring. Je rondt de officiële melding of aangifte zelf af bij de politie.
